Michiel Radder

Mijn naam is Michiel Radder, ben geboren in 1964 te Duiven en verhuisde in 1984 naar Maastricht om hier te gaan studeren. In eerste instantie aan de Hogere Hotelschool, welke weldra werd verruild voor de universitaire studie Economie. Toch was het echter de Hotelschool die mij in contact bracht met het Comté. In 1988 vierde het dispuut Xaviera waarvan ik lid was haar eerste lustrum. Als voorzitter van het lustrum Comité was ik van mening dat ons feest, tevens een feest voor anderen moest zijn. Via ons ere lid Ralph Leenders werden we geattendeerd op het Comité Maastricht-Niou. Een bezoek thuis bij pastoor Offermans was snel geregeld en gaf ons direct een goed gevoel bij de gemaakte keuze. Op de bijgaande foto uit 1988 is te zien dat pastoor Offermans een cheque twv . 3000,. in ontvangst neemt uit handen van notaris Versteegh en ondergetekende namens het dispuut Xaviera. Na deze donatie trad de "marketing machine" van het Comité in werking, dat wil zeggen dat mijn naam en adres gegevens werden opgenomen in het distributie bestand van het Niou Nieuws (waarschijnlijk op dat moment jaargang1) en dat ik na al die jaren het Niou Nieuws nog steeds ontvang. Al die jaren heb ik het nieuws gelezen en bij iedere verhuizing, in totaal een drietal, gaf ik mijn adreswijziging door. Interesse voor het Comité heb ik altijd gehad, wat vervolgens een drietal jaar geleden leidde tot opnieuw een schenking. Samen met het Comité - lid Jos De Bruijn was ik actief in de Internationale Ronde Tafel 179 en hebben Jos en ik succesvol geijverd wat resulteerde in een niet onaanzienlijke schenking.

Nu, 16 jaar verder, kon het dan ook geen toeval zijn dat Jos mij vroeg of ik interesse had om actief deel te gaan nemen in het Comité. Inmiddels samenwonend met Carin en onze twee zonen Ivan en David, en na duidelijk gekozen te hebben voor het wonen in Maastricht, was de tijd aangekomen om meer actief deel te gaan nemen in het gemeenschapsleven. Wellicht het feit dat ik werk in een omgeving waarin het maken van winst priorieit is deed mij onmiddelijk besluiten om "Heel Graag" te antwoorden op de vraag van Jos. Te meer daar het Comité vanuit vriendschap een constructieve bijdrage wil leveren aan een van de weinige stabiele democratieen in Afrika, zonder dat er gelden aan de strijkstok blijven hangen. Naast fondswerving, wat beroepsmatig gezien voor de hand ligt, wil ik graag inhoudelijk een toegevoegde waarde gaan leveren. Een niet eenvoudige taak gezien de geweldige kwaliteit die we binnen het Comité voor handen hebben. Tot nu toe heb ik een viertal bijeenkomsten bijgewoond en ben ik blij met mijn keuze, ik hoop dat de mensen van Burkina Faso dat over een tijdje eveneens zullen zeggen.