Pierre Kaboré ontmoet André Rieu

Al een aantal jaren op rij komt Pierre langs in Maastricht. Nou ja, langs? We halen hem op, voeren interessante gesprekken en brengen hem weer weg. We rijden een flink aantal kilometers om deze druk bezette man in Nederland te kunnen ontmoeten. Maar zijn bezoek, ditmaal op 31 augustus 2008, is die inspanning altijd meer dan waard. Zijn enthousiasme en overvloed aan nieuwe ideeën werken aanstekelijk en geven iedereen om hem heen weer energie.

Het centrum
Zoals bekend draagt het opleidingscentrum in Kakim de naam “Centre André Rieu”. André en zijn vrouw Marjorie zijn sinds het geven van een groot benefietconcert in 1988 (zie elders) betrokken gebleven bij het Comité. Zo heeft Marjorie jarenlang het Comité ondersteund als secretaris. Voor hun inspanningen zijn zij in 1999 benoemd tot respectievelijk beschermheer en beschermengel van het Comité. Het Centrum in Kakim, dat we ter ere van ons 25 jarig jubileumzijn gestart, is sinds 2006 het meest omvangrijke
project van ons Comité.

Pierre in aantocht
Al jaren achtereen belt Pierre onverwacht op: hij landt over twee weken in Frankrijk en of we hem kunnen ophalen. Alle hands aan dek bij het Comité. Wie heeft er benzine in de tank, tijd om te rijden, wat wordt het reisschema? En elke keer opnieuw lukt het ons om Pierre ergens in België op te halen en hem na een dag weer in Frankrijk voor zijn volgende afspraak af te zetten.

Ontmoeting met André Rieu
Ditmaal hebben we de stoute schoenen aangetrokken en André bericht dat Pierre weer in aantocht was. Het leek ons een mooie gelegenheid om deze twee heerschappen met elkaar kennis te laten maken. Pierre had in Burkina al de video-banden van André getoond aan leerlingen van het Centrum. En Pierre had dus al indruk van de omvangrijke optredens van André Rieu gekregen.
Tot onze verbazing kon inderdaad op zo’n korte termijn een afspraak worden gemaakt! Het bleek een schot in de roos. André beheerst zijn Frans op sierlijke wijze en Pierre had op al zijn directe vragen een uitgebalanceerd antwoord. André was erg geïnteresseerd en stelde onder andere vragen over de stabiliteit in Burkina Faso, omvang van de corruptie, de voorkomende religies, de verschillende bevolkingsgroepen, levensomstandigheden, etc.
Natuurlijk was André ook erg geïnteresseerd in het Centrum. Pierre legde uit dat het Centrum een officiële onderwijsinstelling is en onder het Ministerie van Onderwijs valt. De opleidingen worden verzorgd door leraren van de overheid en de afgelegde examens zijn
dan ook erkend.

Beide heren hebben een gezonde dosis fantasie en voelden elkaar goed aan. Kijk maar op de foto naar de stralende gezichten.

terug naar boven

 

Stand van zaken in Burkina

Na het enerverende bezoek op 31 augustus 2008 aan André Rieu hadden we met het Comité een bespreking over de stand van zaken in Burkina Faso. Naast de lopende projecten bracht Pierre Kaboré ook een paar nieuwe ideeën onder onze aandacht.

Afgelegde examens
Het belangrijkste van het Agrarisch Opleidingscentrum is natuurlijk de opleiding. In 2008 hebben 55 mensen cursussen gevolgd en deze kunnen nu allemaal lezen en schrijven in hun eigen taal. Hiervan zijn 50 mensen geslaagd voor het alfabetiseringsexamen, dat is afgenomen door het Ministerie van Onderwijs. Dat betekent dat 90% van de studenten voor het examen is geslaagd en dat is een hoog percentage. Het Comité is dan ook erg trots op al deze studenten. Van deze groep volgen 25 leerlingen nu het tweede leerjaar en krijgen onderwijs in landbouwtechnieken, zoals compost maken, bemesting en waterconservering, in natuurbescherming en in bosbouwtechnieken en bosbeheer. Het
is belangrijk om de leerlingen gemotiveerd te houden alle drie de klassen te doorlopen. Daarnaast is het zaak om de eerste klas weer gevuld te krijgen met nieuwe leerlingen.

Tweede gebouw van Centrum
Vorige keer meldden we dat de fundering van het tweede gebouw van het Centrum zichtbaar was. Pierre meldde eind augustus 2008 dat ze druk bezig waren met de bouw. Dit tweede gebouw is kleiner dan het hoofdgebouw. Het dient als tijdelijk verblijf voor gastdocenten die in de derde klas les komen geven over specialistische technische thema’s, zoals erosie, bodemverbeteraars, planttechnieken etc. Naast overnachting is er ook kookgelegenheid voorzien. Naar verwachting is de bouw begin 2009 afgerond.

Zonnepanelen
Om de leerlingen ook na zonsondergang de mogelijkheid te bieden om te leren worden zonnepanelen geplaatst. Hiermee wordt verlichting gerealiseerd in de klaslokalen en daarbuiten. Zonsondergang vindt nagenoeg het hele jaar plaats om 18.00 uur, het is dan net of de knop omgaat. De duisternis treedt plotseling in. Naar verwachting worden de zonnepanelen begin 2009 geplaatst.

Centrum zelfvoorzienend
Het is de bedoeling dat het Centrum zelfvoorzienend wordt. Enerzijds is blijvende hulp van buitenaf (door het Comité) een risico. Als het Comité een keer onvoldoende geld ter beschikking heeft, dan zou dat direct gevolgen hebben voor het bestaansrecht van het Centrum. Anderzijds is het beter met de financiële bijdrage van het Comité nieuwe projecten te starten. Natuurlijk is het uitermate belangrijk dat zo veel mogelijk mensen kunnen profiteren van de kennis en kunde vanuit het Centrum. Alleen op deze manier breidt de olievlek zich steeds verder uit. Veel afgestudeerde leerlingen zullen in de toekomst rondlopen met eigen ideeën en plannen voor ontwikkelingen die passen binnen onze slogan “Groen voor Burkina Faso“.

Groentetuin, veestapel, kippenren en kwekerij
Om zelfvoorzienend te worden is het aanleggen van een (proef) groentetuin voorzien. Ook worden verschillende bomen geplant binnen het omheinde terrein behorend tot het Centrum. Naast vruchtbomen (onder andere mangobomen) worden ook bomen met medicinale waarden aangeplant. Het zal nog wel een aantal jaren duren voordat deze bomen geld opleveren. Een ander middel om geld te verdienen is het houden van een veestapel. De producten zoals melk en vlees, maar ook de verkoop van (jonge) dieren kan geld opbrengen. Met het opbouwen van een veestapel is inmiddels gestart. Daarnaast is het opzetten van een (boom) kwekerij voorzien. Naast de educatieve waarde van al deze onderdelen levert dit ook geld op door de verkoop van de producten.

terug naar boven

 

Activiteiten Maastricht en omgeving

Dag van het park
Ruim 40 groeperingen binnen Maastricht deden mee aan de landelijke aktie: “Dag van het park”. Deze jaarlijks terugkerende dag, de laatste zondag in mei, is (door de ANWB) in het leven geroepen voor organisaties die zich op een of andere manier inzetten voor het milieu. De gemeente Maastricht stelt speciaal voor deze dag jaarlijks haar natuurtuin in de Drabbelstraat open voor presentaties en andere activiteiten. Het centrum voor natuur en milieu educatie (CNME) organiseert deze dag voor alle leeftijden.
Dit jaar was het Comité Maastricht-Niou er voor het eerst te gast. Er was een schitterende plek gereserveerd vlakbij het informatiecentrum. Carin Schobbers, de vrouw van ons Comité-lid Michiel Radder, nam de kindertafel onder haar hoede. Op kleurige kleden lagen allerlei materialen: kleine en grote kralen in allerlei vormen, zaadjes van uiteenlopend komaf, eikeltjes, draadjes en papier, potloden, stiften en schaartjes. Kinderen konden hier schilderijtjes maken, natuurwerken plakken of een dromenvanger fisternöllen.
Onze presentatietafel bevatte de gebruikelijke Niou-attributen: TerraCottem in droge en “natte” vorm, veel foto’s om onze uitleg te staven en haar zichtbaar en begrijpelijk te maken. Ook groenten zoals okra, tomaten, groene en rode pepers, houten landbouwwerktuigen, documetntatiemateriaal, doeken, de vlag van Burkina, etc. We kregen veel complimentjes over onze “stand” en onze uitleg!
Al de slechte weersverwachtingen ten spijt was het de hele dag stralend en zonnig. Er was een blote voetenpad. Kinderen liepen de kabouterspeurtocht, aaiden de veertjes van een wit steenuiltje, bekeken diertjes of mosjes onder de loep, hakten in mergel en visten in de vijver naar kikkervisjes. Men kon papierscheppen, met vilt of hout werken, jam kopen of honing. Er waren vakkundig opgezette dieren. De tuin rondom was feestelijk en prachtig:
paarse, gele, blauwe, rode bloemen. Er zong een prima koor dat: “Stem des Volks” heet.
ENCI-stop en het Wereldnatuurfonds waren aanwezig, net als gemeenteraadsleden, ambtenaren, alleenstaanden en gezinnen.
Het grootste compliment zou ik willen geven aan de mensen van het CNME en degenen die het geheel hebben opgezet. Zo ontspannen, zo bijzonder hartelijk, zo’n heerlijke koffie, zo’n plezierige inzet! Ik gun hen, ons, alle bezoekers dat er volgend jaar nog meer mensen komen genieten en er nog meer organisaties deelnemen.

Annewies Majoor

Bassinario 2008
Ook dit jaar weer is een deel van de opbrengst van dit jaarlijks terugkerende evenement aan ons comité geschonken: wij ontvingen een bedrag van 1000 euro! Hartelijk dank hiervoor. We zullen er ons voor inspannen dat er iets moois van dit geld gerealiseerd
wordt.

Maastricht Binnenste Buiten
Ook dit jaar weer vonden de open tuinen dagen Maastricht plaats. Op zaterdag 14 en zondag 15 juni stelden particulieren en instellingen hun tuin belangeloos open voor bezichtiging. Wij kregen ook dit jaar weer de gelegenheid ons te presenteren in de tuin van de Beyart. Een mooie gelegenheid om contacten te leggen met mensen die ook belangstelling hebben voor ‘groen’.

Parade Brunssum
In juli vond het Wereldfestival Parade in Brunssum plaats onder de naam: “Meet Africa and embrace it in Brunssum”. Als een van de activiteiten was een Afrikaans dorp gebouwd in het Stadspark.
Naast het Afrikaanse dorp bevond zich een Afrikaanse markt waar verschillende comités en bedrijfjes vertegenwoordigd waren. Ook het CMN had hier een marktkraam gehuurd. Het was een geanimeerd geheel: uitwisselingen met andere comités en gesprekjes met wereldfestivalbezoekers vonden plaats met het geluid van djembé-trommels op de achtergrond en de geuren van Afrikaanse hapjes. Zie ook: www.afrika-dorp.nl

terug naar boven

 

Sponsoractiviteit basisschool Landen

Via comitélid Michiel Radder hebben we contact met een basisschool in Landen, België. Aangestoken door zijn enthousiasme is het initiatief genomen voor het organiseren van een sponsoractiviteit ten bate van ons comité. Hieronder enkele citaten uit het verslag van Marleen Franssen.

“Het werk van comité Maastricht – Niou had mijn aandacht alvast gegrepen en ik wou er dan ook iets mee doen. Vermits ik in het Oudercomité zit leek het mij een goed idee om het project voor te leggen op de vergadering. Maar hoe zou ik hen kunnen overtuigen……
De St.Norbertus-vestiging is een heel kleine school, maar met een groot hart, +/-85 leerlingen van kleuterklas tot 6e leerjaar. Activiteiten werden georganiseerd om de leerlingen financieel te kunnen steunen bij vb. schoolreizen, didactisch materiaal, Sinterklaasfeest etc dus eigenlijk altijd voor financiële steun. Ik was echter overtuigd van het goede doel en ging ervoor.(...)
Daarom besloten we het schoolfeest, op het einde van het schooljaar, te gebruiken voor dit project in combinatie met een project rond Rwanda.(...)
Onze voorzitter kende ook een Mevrouw Apoline, die in Burkina Faso heeft geleefd en zou haar contacteren. Zij was meteen bereid om ons te helpen en wou voor het schoolfeest Afrikaanse gerechten klaar maken. Ze zorgde ook voor de fantastische klederdracht die de kinderen mochten lenen.(...)
De uitvinding van professor Van Cotthem is echt fantastisch en dit moesten we duidelijk maken naar de leerlingen en ouders toe.(...)
De 2e en 3e graad werkten meer rond het aspect planten. Verschillende plantjes werden gekweekt en zorgvuldig opgevolgd. De bedoeling was kruiden te planten die we dan tijdens het schoolfeest zouden verkopen. Veel mensen keken met een ongeloofwaardige blik naar het project. Zullen de plantjes groeien, zal de gel effect hebben of zal er enkel een klein sprietje zichtbaar zijn tijdens het feest? Verschillende grondsoorten werden in aparte potjes aangebracht met een beetje gel en sommigen zonder gel. Het resultaat was echt verbluffend. De kruiden groeiden heel goed met de potjes waar de gel het vocht absorbeerde.(...)
In de zaal werden ook panelen met prachtige foto’s aangebracht, omgeven door de orginele klederdracht, sieraden en folders over Burkina Faso. Dit alles gaf het interieur van onze eetzaal een prachtig decor.(...)
Zoals ik al zei in het begin: We zijn een kleine school met een warm hart !
De opbrengst 300 Euro werd geschonken aan het comité Maastricht-Niou.
Beste Comité Maastricht-Niou ik bewonder jullie doorzettingsvermogen, hou dit vooral vol want het resultaat is verbluffend ! Veel geluk.”

Leerlingen en docenten van basisschool Landen: heel hartelijk bedankt voor jullie inzet!
Het CMN zal z’n best doen jullie schenking goed te besteden.

terug naar boven

 

St. Aloysiusschool en de Kerstmarkt van 2007

Bericht van de directeur van de St. Aloysiusschool:

“Afgelopen jaar hebben wij wederom een kerstmarkt georganiseerd waarvan de opbrengst ten goede komt aan het comité Maastricht-Niou. Ook dit jaar was de kerstmarkt een daverend succes. Alle kinderen hadden met hun meesters en juffrouwen uiteenlopende knutselwerkjes gemaakt en deze werden tijdens de kerstmarkt verkocht. Binnen twee uur waren we zo goed als uitverkocht en na aftrek van gemaakte kosten bleken we wederom
een recordbedrag te hebben opgehaald, namelijk: € 2311,86.“

Namens het hele comité: alle leerlingen en leerkrachten van de St. Aloysiusschool: hartelijk bedankt voor jullie inspanningen! Het is een bijzonder mooi resultaat!!

terug naar boven

 

Zaden voor voedsel

Dit is een project, opgezet door prof. Willem van Cotthem met als doel tuintjes te realiseren met vluchtelingen uit de Westelijke Sahara. Op 26 september, tijdens de Maastrichtse Groene Week, gaf prof. Van Cotthem een presentatie in Maastricht, op uitnodiging van het CNME (Centrum voor Natuur en Milieu Educatie).
De leerlingen van de St. Aloysiusschool nemen deel aan het project en verzamelen allerlei soorten zaden. Behalve door hun leerkrachten worden ze ook ondersteund door dhr. Nelissen, lid van het comité, Hieronder het verslag van enkele leerlingen:

“Kinderen op de basisschool Sint Aloyisius in Maastricht zijn begonnen aan een project. Dat project gaat over zaden voor het Westelijk Sahara-gebied .De mensen in de vluchtelingenkampen in Algerije hebben geen eten. Daarom wil onder andere Dr. Willem van Cotthem die mensen graag helpen.
In Westelijk Sahara-gebied is de grond erg droog, en Dr. Willem van Cotthem heeft daar iets op bedacht. Het is namelijk het product: TerraCottem. Dit zijn korreltjes die het vocht vasthouden, als je daar water giet. Wij, de kinderen van de basisschool Sint Aloyisius in Maastricht helpen ook mee. Zes kinderen uit gr. 7/8 hebben met meneer Nelissen een comité opgericht in de school. Zij hebben de kinderen pitjes laten sparen en er een wedstrijd van gemaakt. Met deze methode: Door de zaden uit tropische vruchten te halen zoals avocado, meloen, pompoen, papaya, paprika, tomaat en nog véééééél meer. Daarna goed wassen, zorgvuldig laten drogen en in leveren in dichtgeplakte envelop
met de naam van de vrucht en de klas erop. Deze enveloppen moesten de kinderen bij ons comité. Wij vragen nu aan de lezers van dit artikel om met ons mee te sparen.
Voor meer achtergrondinformatie www.zadenvoorleven.wordpress.com

Groeten van Chiel, Randy, Inge, Sanne, Jamie-lee en Kira.“

terug naar boven

 

Hoe gaat het met 'onze' bossen?

Velen van jullie hebben vast wel eens de folder van Comité Maastricht-Niou gezien. Of ons ontmoet in onze stand als we onze acte-de-présence gaven bij de Open Tuinendagen in Maastricht, het Bassinario, Dag van het Park, Kerstmarkt van de St. Aloysiusschool of bij andere “groene” gelegenheden. In onze folder en ons presentatiemateriaal staat een opvallende serie foto’s van een verlaten terrein (1988), groene vlekken (1990), boompjes (1991) en een duidelijk aaneengesloten ondergroei (1992). Velen vragen zich af hoe dit er nu anno 2008 uit ziet. We zijn in februari 2008 een kijkje gaan nemen.

EEN TERUGBLIK

Benefietconcert André Rieu
We schrijven eind jaren tachtig. De inmiddels wereldberoemde André Rieu was buiten Maastricht nog niet zo bekend. Oud voorzitter van ons Comité, Sjef Vink, weet André Rieu
enthousiast te maken voor het idee om de verwoestijning in de Sahel door middel van herbebossing aan te pakken. Een galaconcert van André Rieu zou de nodige fondsen kunnen opleveren. Uiteindelijk trad op 20 juni 1987 in de Eurohal in Maastricht niet alleen het Maastrichts Salon Orkest op. Andere artiesten sloten zich aan waaronder Marjon Lambrix, Ans Humblet, het kinderkoor van Ger Withag en de Mestreechter Staar. De PTT had gratis telefoonlijnen ter beschikking gesteld voor donaties, aanvullende sponsors tastten welwillend in de buidel en de Regionale Omroep Zuid zond het concert live uit op televisie en radio. In Burkina Faso was de Nederlandse Ambassadeur op de hoogte gesteld.
Onder het motto “Stop de Sahel! Een tientje is een boom!” bleek het concert een groot succes. André schrijft in zijn boek: “dat dit concert het begin zou zijn van een grootschalig herbebossingsproject in de Sahel en tevens van mijn latere onderneming André Rieu Productions BV, kon niemand op dat moment vermoeden.”

Willem Van Cotthem
Hoe is het mogelijk om in zeer droge gebieden bossen aan te planten? Deze vraag hield het Comité natuurlijk wel bezig. De oplossing kwam door samenwerking met de Belgische professor Willem Van Cotthem. Zijn vrouw hoorde over de radio de aankondiging van het benefietconcert in Maastricht. Zij had wat over Burkina Faso en bomen opgevangen en tipte haar man. Willem Van Cotthem had aan de Universiteit in Gent een bodemverbeteraar ontwikkeld. Hij was op dat moment over de hele wereld bezig met veldproeven om zijn product uit te testen. Op zijn lijstje kwam Burkina Faso ook voor. Bovenal had hij een droom: Een gordel van groene bomen om de Sahel. Op deze wijze kon het oprukken van de woestijn worden tegengegaan.

TerraCottem
De bodemverbeteraar is onder de naam TerraCottem uitgebracht en bevat meststoffen en groeistimulatoren. Wellicht nog het belangrijkste is dat dit product in de regentijd het regenwater opneemt en in de droge tijd weer langzaam afgeeft aan de bodem. Deze “spons”-werking van het product is langdurig mogelijk. Uit eigen onderzoek door ons Comitélid Madeleine Inckel blijkt dit product zeker nog na 10 jaar werkzaam. Het product is gebaseerd op natuurlijke polymeren, die heel langzaam afbreken. Hierdoor zijn naderhand geen reststoffen terug te vinden in de bodem. Bomen en planten kunnen dankzij dit product onder extreme omstandigheden overleven.

Het resultaat: drie bossen
Met de opbrengst van het benefietconcert, subsidie van de Nederlandse Ambassade, gratis TerraCottem en veel handarbeid is in juli 1988 een bos aangeplant nabij het dorp Niou: Bois de l’Amitié (het bos van de vriendschap). Hier zijn allerlei soorten bomen door
elkaar geplant: fruitbomen, bomen met medicinale krachten, bomen waarvan bladeren voor sauzen worden gebruikt, bomen die hout opleveren, bomen met stekeltakken voor omheiningen tegen dieren.
Circa 20 kilometer voor Niou is langs de weg een terrein ingeplant met bomen: Bois de l’Union (het bos van de Eenheid). Om het langgerekte terrein heen is als omheining accacia (met doornen) geplant, dit bos hebben we niet bezocht.
Het derde bos is aangeplant door Willem Van Cotthem. Zijn inspanningen leverden een bos op nabij het dorp Arbolé: Bois d’Arbolé . Hier is met name accacia aangeplant in een geordende structuur op een terrein dat door de boeren was afgeschreven.

ANNO 2008

Bois de l’Amitié 2008
Op zoek naar onze contactpersoon bij de ons bekende Kiosk, stuiten we op een vriendelijke jongeman: N’Drissa Sawadogo. Hij vertelt dat het niet zinvol is om verder te zoeken. Onze contactpersoon in het dorp wordt niet meer gerespecteerd, omdat hij aan de drank is geraakt. N’Drissa zegt dat hij wel tijd heeft om ons rond te leiden. In Nederland moet je maanden van te voren een afspraak maken, in Burkina Faso heeft men tijd om een onaangekondigd bezoeker op fantastische wijze te ontvangen. Glimlachend herinnert hij zich dat hij tijdens het gezamenlijke bomenplanten op school zat. N’Drissa zat toen in CP1 (groep 3) en de kinderen kregen 25 CFA per plantgat. De kinderen werkten om het hardst,
want het was (zeer) goed geld verdienen. N’Drissa vertelt dat hij zelf na school naar Cote d’Ivoire is vertrokken om te werken. Toen daar de razzia tegen Burkinabé begon is hij in 2002 teruggevlucht naar Burkina Faso en in Niou terecht gekomen. Het bos staat er florissant bij. Natuurlijk zijn er termieten die hun desastreuze werk doen, en kapt de bevolking hout. Maar in de ogen van Burkina Faso is dit niet zomaar een bossage maar staat er een heus bos. De foto’s spreken voor zich.

Bois d‘Arbolé 2008
N’Drissa vergezelt ons naar Arbolé en we zoeken Herman Sawadogo op. Herman onderhoudt “zijn” bos nog steeds goed. Jaarlijks maakt hij rond iedere boom een aarden walletje, zodat in het regenseizoen beter water wordt opgevangen. In de droge tijd snoeit hij de bomen, zaagt dood hout weg en geeft de bevolking aanwijzingen over welk hout geschikt is om te kappen. Herman wordt hiervoor niet betaald, maar ziet de resultaten. De mensen respecteren hem en luisteren naar zijn aanwijzingen. Zo is dit bos echt van de bewoners van Arbolé.
Vogels hebben de zaden verspreid en de jonge aanplant is zichtbaar. Herman legt uit dat deze accacia plantage gebruikt wordt door de dorpelingen. De zaden worden gebruikt als gum voor de schoolkinderen. De boomschors geneest de huid. Met name kinderen en vooral baby’s worden helemaal ingesmeerd met boomschors. Door het schuren met de boomschors wordt de bovenste laag van de huid verwijderd. De nieuwe huidlaag is daarna sterk en gezond. Op deze manier is het kind beter beschermd tegen insecten en wondjes. Herman is er van overtuigd dat de TerraCottem nog steeds in de grond zit en werkzaam is.

terug naar boven

 

Nieuws uit Burkina Faso en de regio

Financiële crisis ook gevolgen voor West-Afrika
Voor het eerst sinds een decennium zal het aantal geldovermakingen naar Afrika ten zuiden van de Sahara afnemen, meldt de Wereld Bank. Geldovermakingen van migranten in West-Europa en de Verenigde Staten zijn belangrijk qua omvang en overstijgen de hoeveelheid geld die de landen ontvangen in het kader van ontwikkelingssamenwerking. West-Afrika ontvangt veel geldovermakingen vanuit Frankrijk en landen in Zuid-Europa. De economische recessie die in Europa verwacht wordt voor 2009 zal deze doen afnemen met natuurlijk behoorlijke gevolgen. (www.irinnews.org)

Hoge prijzen voor rijst ondanks verdriedubbelde oogst
In 2008 is in Burkina Faso drie maal meer rijst geproduceerd dan in 2007. Deze sterke stijging houdt verband met de vele neerslag dit regenseizoen en de lange duur ervan maar met ook de subsidies die de overheid verstrekte voor de aankoop van zaden en kunstmest. Toch zijn de prijzen van lokale rijst 30% hoger dan afgelopen jaar. Dit heeft te maken met de andere productiekosten die hoger zijn geworden.
Rijst wordt vooral gegeten door de stadsbevolking. De rurale bevolking consumeert vooral lokale granen zoals gierst, sorghum en fonio. Het prijsverschil met de geïmporteerde granen is momenteel te klein om de stadsbevolking te stimuleren de lokale rijst te eten. Om consumptie van lokale rijst te produceren wil de overheid van Burkina Faso een maximumprijs voor lokale rijst invoeren. De prijs die de overheid voorstelt is voor de rijst-producenten te laag. Zij vragen de overheid de markt te beschermen door importbelasting op rijst te heffen en/of de oogst op te kopen en voor een lagere prijs op de markt te zetten.
Een definitieve beslissing van de overheid hierover moet nog genomen worden. (www.irinnews.org)

terug naar boven