Elke familie een fruitboom

Dat is te mooi om waar te zijn in Burkina Faso. Maar het nadert de realiteit in de omgeving van Méguet. Pierre Kaboré diende in september 2010 zijn nieuwe project voorstel in om fruitbomen te planten. Inmiddels is het ruim een jaar later.

Ons Comité-lid Iliasse Toguyeni is in juni 2011 op vakantie geweest in Burkina Faso en is natuurlijk ook bij Pierre langs gegaan. Iliasse werd uitbundig ontvangen en is uitgebreid rondgeleid langs alle lopende en nieuwe projecten. Tot zijn verrassing werd hij bij Pierre thuis uitgenodigd voor de opening van het ‘Fruitbomen project’.

Nieuw project in Méguet
Pierre is een nieuw type project gestart. Naast groentetuinen, herbebossing, bosbehoud en bosbeheer is er nu het fruitbomenproject. Doel van het fruitbomenproject is om alle huishoudens in het dorp Méguet meer milieubewust te maken. Dit project laat zien dat verwoestijning ook tegengegaan kan worden door middel van kleinschalige, lokale initiatieven. De bevolking wordt zich bewust dat een kleine eigen bijdrage al van nut is om het milieu te beschermen. Bovendien worden de inwoners, afhankelijk van de boomkeuze, ook meer zelfvoorzienend qua voedsel.

Het project omvat dan ook drie activiteiten:
• herbebossing door het planten van 1.000 stuks (fruit-)bomen
• creëren van het milieubewustwording van de inwoners van Méguet door middel van theater voorstellingen, het tonen van film/video en het voeren van onderlinge discussies
• een wedstrijd van de ‘beste bomenplanter’ als afsluiting van het project

Relatie met Opleidingscentrum
De verschillende (fruit-)bomen zijn in de winter- en voorjaarsmaanden in de kwekerij van het Opleidingscentrum in Kakim opgekweekt. Door verschillende soorten op te kweken krijgen de leerlingen van het Opleidingscentrum een ‘training on the job’. Zo leren ze over de verschillende karakteristieken, eisen aan de omgeving en groeivormen van de fruitbomen.

Bomen kiezen
De bomen die geplant worden zijn allen inheemse soorten. Binnen dit project ligt het accent op het planten van fruitbomen, zoals kapok, morenga, mango en guave. Op 25 juni 2011 was het zover. Elk huishouden mocht maximaal twee bomen uitzoeken. Alle families binnen Méguet stonden op een lijst. Daarop werd precies bijgehouden welke bomen per familie werden uitgekozen en meegenomen. De familie is verantwoordelijk voor een goede bescherming van de bomen en het opkweken tot volwassen bomen. De opbrengst is natuurlijk voor eigen gebruik.

Bewustwording
De verwoestijning ontstaat door klimatologische omstandigheden en door menselijk ingrijpen in de natuur. Op het eerste is niet zoveel invloed uit te oefenen, op het laatste wel. Menselijke ingrepen die schade toebrengen aan de natuur zijn:
• teveel houtkap
• extensieve veehouderij
• het jaarlijks schoonbranden van de percelen (‘feu de brousse’)

Via discussie en spel worden de gevolgen van deze menselijke ingrepen op de natuur aan de bevolking duidelijk gemaakt en worden andere methoden uitgelegd, die beter zijn voor de natuur en de omgeving.

Beste bomenplanter
Zodra Pierre bekend heeft gemaakt wie tot de beste bomenplanter van Méguet is uitgeroepen, zullen we dat in een volgende editie van het Niou Nieuws berichten.

Foto´s:

Start van het fruitbomen-project: uitreiking van de bomen.

terug naar boven

 

Het laten uitdrogen van een bloeiende plant

Zo beoordeelt Leontine Keijzer-Gango, Burkinabè en medeoprichter van het Burkina Faso Platform, het schrappen van Burkina Faso als ontwikkelingspartner van Nederland.

Wat is er gebeurd?
Afgelopen voorjaar heeft staatssecretaris Knapen de bezuinigingsmaatregelen voor ontwikkelingssamenwerking bekend gemaakt. Het aantal landen dat direct ontwikkelingshulp van Nederland krijgt, is gehalveerd en gaat van 33 naar 15 landen. Bij de keuze van landen is gekeken naar de belangen van het Nederlandse bedrijfsleven. Verder zijn er keuzes gemaakt in de hulpprogramma’s die Nederland financiert. De speerpunten zijn nu veiligheid en rechtsorde, voedselzekerheid, water en de met seksualiteit samenhangende gezondheidszorg.

Waarom Burkina Faso?
De hulp aan Burkina Faso wordt stopgezet. Maar waarom is Burkina Faso afgevallen? Het is een van de armste landen ter wereld. Het is ook een redelijk stabiel land. Op dit moment gaan veel kinderen naar school en neemt de analfabetisering af, wat een gevolg is van het onderwijsbeleid. Dit beleid is juist opgezet met Nederlandse hulp. Burkina Faso heeft destijds gekozen voor de verdeling van beleidsterreinen over de verschillende Europese
donorlanden. De ontwikkelingshulp van de andere Europese landen werd gebruikt voor landbouw, irrigatie en waterprojecten. Toch past Burkina Faso niet langer in het beleid van ons Ministerie van  Ontwikkelingssamenwerking. Al is er op dit ogenblik geen duidelijkheid of onderwijs toch weer een speerpunt zal worden in het Nederlandse beleid. Wel zal er financiering zijn voor de met seksualiteit samenhangende gezondheidszorg, zoals strijd tegen hiv/aids, gedwongen huwelijken, meisjesbesnijdenissen. Dit is een van de speerpunten van het nieuwe Nederlandse beleid. Een zwaarwegend argument om Burkina Faso af te laten vallen hangt samen met de keuze voor meer productieve sectoren en Nederlandse belangen: dit land is van te weinig waarde voor het Nederlandse bedrijfsleven.

Wat zijn de gevolgen voor Burkina?
In 2011 heeft Burkina Faso nog 43 miljoen euro aan ondersteuning gekregen van Nederland. Daarna wordt dit gefaseerd beëindigd. De gevolgen zullen merkbaar zijn in de sectoren onderwijs en gezondheidszorg. Er zijn veel investeringen gedaan in mensen en in kapitaal. Door het voortijdig beëindigen van projecten, zal kennis en inzet verloren gaan.

Wat zijn de gevolgen voor ons Comité?
Of het beëindigen van de Nederlandse ontwikkelingshulp aan Burkina Faso gevolgen heeft voor onze activiteiten is moeilijk te bepalen. Voor het aanleggen van tuinen of herbebossing zal dit niet zo zijn. Maar het zou effect kunnen hebben op bijvoorbeeld het onderwijs bij het Opleidingscentrum in Kakim. Dit project krijgt steun van het Ministerie van Onderwijs van Burkina, afdeling alfabetisering, dat tot nog toe ondersteuning kreeg vanuit
Nederland.
In feite zijn veel activiteiten van de Nederlandse NGO’s (non gouvernementele organisaties) in Burkina Faso aanvullend op het beleid van ons Kabinet. De Nederlandse overheid geeft ondersteuning op ministerieel dus op beleidsniveau. De NGO’s zitten met hun hulpverlening op lokaal niveau en geven daar ondersteuning aan het uitvoeren van het beleid. Het is jammer dat in de toekomst de Nederlandse ontwikkelingssamenwerking en NGO’s elkaar niet meer op deze manier in Burkina Faso kunnen aanvullen en ondersteunen.

terug naar boven

 

Willem van Cotthem zit niet stil

Onze groene vriend Willem van Cotthem is druk bezig met het maken van videofilmpjes. Daarin toont hij dat het met behulp van gebruikte plastic potjes/bekers eenvoudig is om voedsel (groente en kruiden) en zaailingen van fruitbomen te laten groeien. Het voldoet om met een beetje (pot)grond en een geringe hoeveelheid water voedsel te kweken. “Combating hunger and malnutrition in cups and pots” is dan ook de titel van een van zijn filmpjes!

Misschien ook een idee voor de Maastrichtse achtertuinen?
Zie: http://youtu.be/HMeT1bwAV5A

terug naar boven

 

Afscheid van een 15-jaar lang trouw Comité-lid: Pascal Breuls

Hoe kwam je bij het Comité?
Mijn lidmaatschap van het comité had een lange aanloop. Ik kwam voor het eerst in aanraking met activiteiten van het Comité toen ik als leerling op de Aloysiusschool kerstkaarten maakte. Deze werden verkocht ten bate van het Comité Maastricht-Niou. Na mijn lagere school hield ik contact met mijn docent van de zesde klas, het  comitélid Sjo Nelissen, wat uiteindelijk leidde tot het lid worden van het Comité. Concrete aanleiding was in 1995 de Afrikadag, georganiseerd in het theater van het Vrijthof. Mijn lidmaatschap van het Comité is dus meer ingegeven door een band met de Aloysiusschool dan een band met Burkina Faso.

Hoe heb je je inzet bij het Comité ervaren?
De samenstelling van het Comité is door de jaren heen vrij stabiel. Ik heb wel een verjonging van het Comité meegemaakt. Zelf heb ik nog met mensen van het eerste uur samengewerkt, zoals Sjef Vink en Mart en Judith van Heugten. Als jongste lid werd ik vaak gevraagd om mee te werken aan een activiteit, zoals aanwezig zijn op de kerstmarkt van de Aloysiusschool, het in ontvangst nemen van een gulle cheque of het bemannen van een stand op de rommelmarkt in Kanne. De verhalen over de rommelmarkt in Kanne worden nog steeds verteld als (oud-)CMN’ers bij elkaar zijn. De fondsenwerving bestond in de begintijd vaak uit kleinere acties die iets meer ad hoc georganiseerd werden. Met de komst van jongere mensen, die door hun achtergrond meer specifieke kennis
inbrachten, is het Comité in de loop van de tijd wat professioneler geworden. De doelstelling van het Comité is nu gericht op ‘Groen voor Burkina Faso’ en is dus niet meer zo divers als in de beginfase toen er b.v. ook een ziekenhuis is gefinancierd. Er wordt nu ook meer gereageerd op de vraag vanuit Afrika zelf, wat past bij deze tijd. Wat ik een duidelijke constante van het Comité vind is de saamhorigheid, zowel naar de projecten in Burkina Faso als tussen de Comitéleden onderling.

Ben je zelf in Burkina Faso geweest?
Tweemaal ben ik naar Burkina Faso gereisd. De eerste keer in 1997, samen met Willem van Cotthem en middelbare scholieren uit België en Maastricht. Dit bezoek stond in het teken van bewustwording van de jongeren, over hun leven in België/Nederland en het leven in Burkina Faso. De tweede keer was in 2000 tijdens een werkbezoek. Er werden verschillende projecten bezocht en ik ging samen met Frederic Petit en Willem van
Cotthem op bezoek bij pater Walter Oyaert in Méguet. Het was pater Oyaert die de suggestie aan het Comité deed om samen met een locaal contactpersoon te gaan werken. Deze pater heeft ons aan Pierre Kaboré voorgesteld. Dit contact is uitermate waardevol voor het Comité gebleken. Tijdens zo’n reis maak je veel mee. Zo werd bij het bezoek aan een van de projecten een cadeau overhandigd. Het was toch wel bijzonder om als cadeau een levende haan aangeboden te krijgen. Een cadeau waar je je als westerling wat ongemakkelijk bij kunt voelen, maar wat past in die omgeving. Het is een teken van dank voor wat gedaan is. Het was wel een haan die cadeau werd gedaan en geen kip, want die legt immers nog eieren! Na Burkina Faso heb ik nog meerdere landen bezocht in Afrika: Botswana, Zimbabwe en Zuid-Afrika. En dat ondanks de vervelende gevolgen van het slikken van Lariam en de flinke infectie na de tweede reis.

Nawoord van het Comité
In mei 2011 heeft het Comité, samen met haar oud-leden, Pascal enorm bedankt voor zijn grote inzet in de afgelopen vijftien jaar. Het is een mooie tijd geweest en samen is er veel gepresteerd in de jaren 1995-2011. We zijn blij dat Pascal Breuls zo lang actief is geweest bij het Comité Maastricht-Niou. En dat ondanks zijn drukke werkzaamheden en zijn vele andere besturen waar hij bij betrokken is. Tijdens de bijeenkomsten met oud-leden, heffen we nog eens het glas en praten we weer verder!

terug naar boven

 

Activiteiten in Maastricht

Kerstmarkt Aloysiusschool: 21 december
De kerstmarkt van de Aloysiusschool is dit jaar op woensdag 21 december 2011. Zoals ieder jaar start deze markt om 18.00 uur. Ook de Comité-leden zullen te vinden zijn achter een kraam en de koffietafel.Misschien/hopelijk (?) zal ook dit jaar, net als vorig jaar, de eerste sneeuw vallen op deze avond. Dat zorgde toen voor een feeërieke en zeer speciale kerstsfeer….

Dag van het Park
Ook in 2011 was het Comité weer aanwezig op de Dag van het Park die gehouden werd op zondag 5 juni bij het CNME aan de Mergelweg. Met een stand vol informatie over onze activiteiten, stonden we tussen vele andere kraampjes. Veel uiteenlopende onderwerpen van de verschillende natuurorganisaties werden tentoongesteld: echte uilen, eco-mode, streekproducten, de slow foodbeweging. Het was een heerlijke zomerse dag, die helaas
abrupt werd beëindigd door een enorme regenbui.

Festival El Dunya
Zondag 4 september 2011 was het Comité aanwezig bij het Festival El Dunya, een voortzetting van het Festival Bruis. Het was een fantastische dag. Op een mooie locatie met de Onze Lieve  Vrouwe Wal in Maastricht als achtergrond, tussen de kanonnen, stonden de kraampjes. Er was veel aanloop. Deze keer had de kraam van het Comité Maastricht Niou een speciale attractie: het organisatiecomité  van deze dag, Mondiaal Centrum, had ons Comité uitgekozen om het eten van  verschillende gedroogde insecten  te promoten. En er zijn veel van deze ‘bugs’ geconsumeerd! Dat resulteerde in hilarische taferelen voor onze kraam: kinderen die smullen en moeders die griezelen!

terug naar boven